என் கிருபை உனக்குப் போதும்

லோரி பைசெக்கர்

பதிப்பாசிரியர் குறிப்பு: இந்தக் கட்டுரை, எங்களின் பெரும்பாலான கட்டுரைகளிலிருந்து சற்றே மாறுபட்டு, பவுலின் கண்ணோட்டத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

என் பெயர் பவுல், என் வாழ்க்கை ஏற்ற இறக்கங்கள் நிறைந்ததாகவே இருந்துள்ளது. அந்தப் பெரிய நிகழ்வுக்குப் பிறகு, அதாவது, ஒளியால் கண் கூசி, அதன்பின் எல்லாவற்றையும் என்றென்றைக்கும் வேறு விதமாகப் பார்த்த அந்த முதல் நிகழ்வுக்குப் பிறகு (அப்போஸ்தலர் 9), என்னால் முடிந்தவரை பலருடன் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியைப் பகிர்வதில் நான் தீவிர கவனம் செலுத்தி வருகிறேன். பலருக்கு அது பிடிப்பதில்லை, அதுவே அந்த நாளுக்குப் பிறகான பெரும்பாலான திருப்பங்களுக்குக் காரணமாகும். ஆனால், சூழ்நிலைகளும் நான் இருக்கும் இடங்களும் மாறினாலும், இயேசுவே பிரதானமானவர் என்று நான் அனைவருக்கும் தொடர்ந்து  பிரசங்கித்து  வருகிறேன்.

தேவனுடைய குமாரன், வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்ட மேசியா, மேலும் அவரில் கீழ்ப்படிதலுள்ள விசுவாசத்தின் மூலமாக மட்டுமே இரட்சிப்பு சாத்தியமாகும். இயேசுவைப் பற்றிய சத்தியத்தைக் கண்டறிய தேடுவோருக்கு உதவுவதற்காக தேவன் தம்முடைய ஆவியை எனக்குத் தந்திருக்கிறார். அந்தப் பரிசுத்த ஆவியானவரிடமிருந்து வரும் வார்த்தைகளைப் பேசி எழுதுவதும், தேவனுடைய செய்தியை மற்றவர்களுக்குக் கொடுப்பதும், அந்த வார்த்தைகளை உறுதிப்படுத்த அற்புதங்களைச் செய்வதும், அதே வரங்களை விசுவாசிகளுக்குக் கடத்துவதும் என் பணிகளாகும்.

இயேசுவுடனான எனது முதல் சந்திப்பே போதாதது போல, பதினான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நான் மிகவும் நம்பமுடியாத ஒரு நிகழ்வை அனுபவித்தேன். அது எனக்கு நிஜத்தில் நடந்ததா அல்லது கனவில் நடந்ததா என்று இன்றுவரை எனக்கு உறுதியாகத் தெரியவில்லை; அது வேறொருவருக்கு நடந்தது போல இருந்தது. அந்த மனிதன், அதாவது நான்தான் என்று எனக்கு நன்றாகத் தெரியும், உண்மையிலேயே பரலோகத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டேன். நான் அங்கே இருந்தபோது, ​​உங்களிடம் மீண்டும் சொல்லக்கூட முடியாத சில விஷயங்களைக் கேட்டேன்; எந்த ஒரு மனிதனும் சொல்வதற்குத் தகுதியற்ற விஷயங்கள் அவை. அத்தகைய வெளிப்பாடுகளைப் பெற்ற அந்த மனிதனைப் பற்றி நான் பெருமை பேசலாம், அது...நான் அவ்வாறு செய்வது எனக்குப் பொருத்தமானதுதான். இருப்பினும், நான் அதைச் செய்வதில்லை, ஏனெனில் அது, நேரில் அல்லது என் எழுத்தில் நான் உண்மையில் இருப்பதை விடப் பெரியவன் என்று மக்கள் நினைக்க வைத்துவிடும். நான் மேன்மை பாராட்ட வேண்டும் என்றால் அநேக காரியங்களை குறித்து மேன்மை பாராட்டமுடியும். (2 கொரிந்தியர் 12:1-6).

 அன்றியும், எனக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டவைகளுக்குரிய மேன்மையினிமித்தம் நான் என்னை உயர்த்தாதபடிக்கு என் மாம்சத்திலே ஒரு முள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. என்னை நான் உயர்த்தாதபடிக்கு அது என்னை குட்டும் சாத்தானுடைய தூதனாய் இருக்கிறது.

 அது என்னைவிட்டு நீங்கும்படிக்கு நான் மூன்றுதரம் கர்த்தரிடத்தில் வேண்டிக் கொண்டேன். கொரிந்தியர் 12:7-8).

 பிதாவே, "தயவுசெய்து இந்தத் துன்பத்தை என் வாழ்க்கையிலிருந்து நீக்குங்கள். அது எனக்குத் தடையாகவும் துன்பமாகவும் இருக்கிறது. நான் அவ்வாறு செய்தால், என்னால் இன்னும் அதிக மகிழ்ச்சியடையவும், உமக்காக இன்னும் அதிக ஊழியம் செய்யவும் முடியும்." அதற்காக உம்மிடத்தில் ஜெபித்தேன்.

 நாம் வேண்டிக் கொள்கிறதற்கும் நினைக்கிறதற்கும் மிகவும் அதிகமாய் நமக்குள்ளே கிரியைசெய்கிற வல்லமையின் படியே நமக்கு செய்ய வல்லவராகிய அவருக்கு, (எபேசியர் 3:20), என் உடல்நலப் பிரச்சினை நீங்கியதும் என்னால் முடிந்த கூடுதல் போதனைகள் அனைத்திற்கும் நான் நம்பிக்கையுடன் திட்டமிடத் தொடங்கினேன், ஆனால் நான் நினைத்தபடி காரியங்கள் நடக்கவில்லை.

 அதற்கு அவர், பலவீனத்திலே என் பலன் பூரணமாய் விளங்கும், என் கிருபை உனக்கு போதும் என்றார்.  (2 கொரி 12:9)"   

 கர்த்தருடைய வெளிப்பாடு அவருக்கு மீண்டும் மீண்டும் கிடைத்தது.  நான் அற்புதமான வெளிப்பாடுகளைக் கண்டிருக்கிறேன், கேட்டிருக்கிறேன்; அவை மற்றவர்களின் பார்வையிலும் என் பார்வையிலும் என்னை அவர்களுக்கு மேலாக உயர்த்தக்கூடியவை; சாத்தான் பெரும் தீங்கை விளைவிக்கப் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு காரியம். என்னால் என்னை ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியாத அளவுக்கு தேவன் என்னை நன்கு புரிந்துகொள்கிறார். அவர் மற்ற அனைவரையும் அதேபோல நன்கு புரிந்துகொள்கிறார், மேலும் அவர் சாத்தானையும் அவனது வல்லமையையும் கூட புரிந்துகொள்கிறார். (ரோமர் 11:33-36), 

 தேவன் தம்முடைய குமாரனை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பி அவர் வெற்றி சிறந்தார்.

கடவுள் தமது வல்லமையை வெளிப்படுத்த என் வாழ்க்கையையும் என் பிரச்சனைகளையும் பயன்படுத்துகிறார். அவர் காரியங்களைச் சாதிக்கும் விதத்தையும், கீழ்நிலை மேல்நிலையை அடையும் விதத்தையும் குறித்து மகிழ்ச்சியடையவும் பெருமைப்படவும் இது ஒரு காரணம் என்றே நான் கருதுகிறேன். பலவீனமே நமக்கு வலிமை. பலவீனங்கள், அவமானங்கள், துன்பங்கள், உபத்திரவங்கள், பேரழிவுகள் என அனைத்துக் கடினமானவற்றிலும் நான் மனநிறைவுடன் இருக்க முடியும். ஏனெனில், அவற்றுள் நான் அவரால் வலிமையாக்கப்படுகிறேன், 

 என் முழுமையான, ஆரோக்கியமான உடலால் ஏற்படக்கூடிய தீங்கிலிருந்து பல ஆத்துமாக்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன என்று நம்புகிறேன், மேலும் இந்தப் பதில் அன்பு, இரக்கம் மற்றும் கருணை நிறைந்தது என்றும் நம்புகிறேன். என் நோய் இன்னும் என்னை வாட்டுகிறது, அது நான் விரும்பியதை விட என் வாழ்க்கையை இன்னும் கடினமாக்குகிறது. என் வாழ்நாள் முழுவதும் இது இப்படியே இருக்கலாம், அல்லது இன்னும் மோசமாகலாம் என்று நினைக்கிறேன். இருப்பினும், 'ஒருவேளை இப்படி நடந்தால் என்ன?' என்று நான் கவலைப்படத் தேவையில்லை. இது ஒரு விசுவாசப் பயணம், பார்வையால் காணும் ஒன்றல்ல.

என்னால் செய்ய முடிவதுதான் கடவுள் என்னைச் செய்ய விரும்பும் காரியம் என்று நம்பி, என் வரம்புகளுக்கு உட்பட்டு நான் என் வாழ்க்கையைத் தொடர்கிறேன். நான் கவலைப்படத் தேவையில்லை. மற்றவர்களுடனான ஒப்பீடுகள் அல்லது இளமையான அல்லது உடற்தகுதி மிக்க என்னுடனான ஒப்பீடுகள் பற்றி கவலைப்பட தேவையில்லை. இது என்னையும் என் பலத்தையும் பற்றியது மட்டுமல்ல. மக்கள் என்னைப் பார்க்கும்போது, ​​அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் வல்லமையான செயல்களையும் செய்யும் ஒரு மனிதனாக  அவர்கள் காண்பதில்லை. கிறிஸ்துவின் வல்லமை தன்மேல் தங்கியிருக்க, தங்களுக்கு மத்தியில் அடையாளங்களையும் அற்புதங்களையும் வல்லமையான செயல்களையும் செய்யும் ஒரு பலவீனமான, அற்பமானவனையே அவர்கள் காண்கிறார்கள். நாங்கள் அளவுக்கு மிஞ்சி மேன்மை பாராட்டாமல், உங்களிடம் வரைக்கும் வந்தெட்டுத்தக்கதாக தேவன் எங்களுக்கு அளந்து பகிர்ந்த அளவுப்பிரமாணத்தின்படியே மேன்மைபாராட்டுகிறோம். (2 கொரிந்தியர் 10:13) 

 அன்றியும் அவருடைய தீர்மானத்தின்படி அழைக்கப்பட்டவர்களாய் தேவனிடத்தில் அன்பு கூறுகிறவர்களுக்கு சகலமும் நன்மைக்கு ஏதுவாக நடக்கிறது என்று அறிந்திருக்கிறோம். (ரோமர் :8:28).  பலவீனத்திலே பலமுள்ளவராக வழி நடத்துகிறார். வாழ்க்கையில் எந்த சூழல் ஏற்பட்டாலும் தேவன் நம்மை கரம் பிடித்து நடத்துகிறார். அவருடைய அன்பை விட்டு பிரிக்கமாட்டாதென்று  நிச்சயத்திருக்கிறேன்.(ரோமர்:8:36-39) எனவே அவர் கிருபை எனக்கு போதும்.