இந்தப் பாவத்தை அவர்கள் மீது சுமத்தாதீர்கள்

காமி பன்டிங்

அநியாயமாகவும் கொடூரமாகவும் மரணதண்டனைக்குட்படுத்தப்படும் ஒரு மனிதனால், தன் இறுதி வார்த்தைகளாக, "ஆண்டவரே, இந்தப் பாவத்தை அவர்கள்மேல் சுமத்தாதீர்" என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்? அப்போஸ்தலர் 7-ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ள ஸ்தேவானைப் போல, அந்தத் தருணத்தில் என் இருதயத்திலும் உதடுகளிலும் மன்னிப்பை என்னால் கொண்டிருக்க முடியுமா?

அப்போஸ்தலர் 6-ஆம் அதிகாரத்தில் ஸ்தேவான் நமக்கு அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார். அவர் எருசலேம் சபையில் ஒரு கிறிஸ்தவர் என்றும், தேவையுள்ளவர்களுக்குத் தினமும் உணவு விநியோகிக்கும் பொறுப்பில் இருந்த ஏழு பேரில் ஒருவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் என்றும் அங்கு நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. ஸ்தேவான் விசுவாசமும் பரிசுத்த ஆவியும் நிறைந்த மனிதராக விவரிக்கப்படுகிறார். அப்போஸ்தலர்கள் போதிப்பதில் காட்டிய இடைவிடாத கவனத்தினாலும், ஒருவருக்கொருவர் அக்கறை காட்டும் இந்த ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட திட்டத்தினாலும், சபை எண்ணிக்கையில் சீராக வளர்ந்து வருகிறது.

ஸ்தேவான் மக்களிடையே "பெரிய அற்புதங்களையும் அடையாளங்களையும்" செய்கிறார். இது உலகின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்து வரும் யூதத் தலைவர்களின் கவனத்தை ஈர்க்கிறது, அவர்கள் அவருடன் விவாதங்களில் ஈடுபடுகிறார்கள். ஆனால், அவர் பேசிக்கொண்டிருந்த ஞானத்தையும் ஆவியையும் அவர்களால் எதிர்த்து நிற்க முடியவில்லை. வேறுவிதமாகக் கூறினால், அவருடைய போதனையில் அவர்களால் குற்றத்தையோ முரண்பாட்டையோ காண முடியவில்லை; அவரைப் பின்வாங்கும்படி வற்புறுத்தவும் முடியவில்லை. மாறாக, அவருடைய செய்தி தேவனிடமிருந்து வந்திருக்கலாம் என்று கருதுவதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் பொய்க் குற்றச்சாட்டுகளால் சாட்சிகளைத் தூண்டிவிட்டு, அவருக்கு எதிராக ஒரு கூட்டத்தைக் கிளப்புகிறார்கள். அவர் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்கும் நியாயப்பிரமாணத்திற்கும் எதிராகப் பேசுகிறார் என்றும், "மோசே ஏற்படுத்திய பழக்கவழக்கங்களை மாற்றுகிறார்" என்றும் அவர்கள் அவர் மீது குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.

இது உங்களுக்குப் பரிச்சயமானதாகத் தோன்றினால், அதற்குக் காரணம் இது இயேசுவின் ஊழியத்தை மிகவும் ஒத்திருப்பதே. அவருடைய வார்த்தைகளையும், அவர் போதித்த அதிகாரத்தையும் கண்டு மக்கள் "வியப்படைந்தார்கள்". வியாதி, அசுத்த ஆவிகள், மரணம் ஆகியவற்றின் மீது அவருக்குள்ள மறுக்க முடியாத வல்லமைக்காக அவர்கள் தேவனை மகிமைப்படுத்தினார்கள். மேலும் கேட்கவும், மேலும் பெற்றுக்கொள்ளவும் விரும்பி ஆயிரக்கணக்கானோர் அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர். இருப்பினும், அக்காலத்து மதத் தலைவர்கள் அவருடன் தர்க்கம் செய்து அவரைச் சோதித்தார்கள். அவரை ஒரு மூலையில் தள்ள அவர்கள் முயன்றார்கள், ஆனால் அவருடைய பதில்கள் அவர்களுடைய வெளிவேடத்தையும், "மனிதர்களின் கட்டளைகள்" மீதான பற்றையுமே வெளிப்படுத்தின. எனவே அவர்கள் அவரை அழிக்கத் தொடங்கினார்கள்.

ஸ்தேவான்  கூட்டத்தினரை நோக்கிப் பேசத் தொடங்குகையில், "சபையில் அமர்ந்திருந்த அனைவரும் அவருடைய முகம் ஒரு தேவதூதனின் முகத்தைப் போல இருப்பதைக் கண்டார்கள்." இதன் பொருள், அவருடைய முகம் வெளிப்படையாக மாறி, பிரகாசித்தது என்பதா? ஒளியா? அல்லது அவர் வெறுமனே பயமுள்ளவரா, நம்மால் அறிய முடியாது, ஆனால் இந்த விவரம் லூக்காவிடம் கூறப்பட்டது, மேலும் அவர் அதை நம்மிடம் கூறுகிறார்.

பரிசுத்த ஸ்தலத்தையும் திருச்சட்டத்தையும் அழிக்க அவர் தீர்மானமாக இருக்கிறார் என்ற குற்றச்சாட்டுக்கு ஸ்தேவான் பதிலளிக்கிறார். அவருடைய பேச்சு, தேவன் தாம் தெரிந்துகொண்ட மக்களுடன் கொண்டிருந்த உறவின் வரலாற்றை அழகாக எடுத்துரைக்கிறது. மோசே பிறப்பதற்கு வெகு காலத்திற்கு முன்பே, தேவன் ஆபிரகாமுக்கு அளித்த தமது உடன்படிக்கையையும் வாக்குறுதியையும் எங்கிருந்து தொடங்கினாரோ, அங்கிருந்து ஸ்தேவான் ஆரம்பிக்கிறார். ஆபிரகாம், யோசேப்பு, மோசே போன்ற விசுவாசமுள்ள மனிதர்களையும், மக்களின் தொடர்ச்சியான கலகத்தையும் விசுவாசமின்மையையும் பற்றி அவர் கூறுகிறார். அவர் ஆலயத்தை அழிக்க அழைப்பு விடுக்கவில்லை, ஆனால் தீர்க்கதரிசியாகிய ஏசாயா மூலமாக தேவன் உரைத்த வார்த்தைகளை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுகிறார்: "வானம் என் சிங்காசனம், பூமி என் பாதபடி. எனக்காக நீங்கள் எப்படிப்பட்ட வீட்டை கட்டுவீர்கள். நான் தங்கியிருக்கத்தக்க ஸ்தலம் எது…?" (அப்போஸ்தலர் 7:49).

ஸ்தேவான் அவர்களை "வணங்கா கழுத்துள்ளவர்கள் " என்றும் "இருதயத்திலும் செவிகளிலும் விருத்தசேதனம் செய்யப்படாதவர்கள்" என்றும் கூறி முடிக்கிறார். நம்புவதற்கு விருப்பமில்லாததற்காகவும், தங்கள் பிதாக்களின் கலாச்சாரத்தைப் பற்றிக்கொண்டு தீர்க்கதரிசிகளை நிராகரித்ததற்காகவும் அவர் அவர்களைக் கண்டிக்கிறார். இறுதியாக, "நீதிமானைக்" கொலை செய்ததில் அவர்கள் குற்றவாளிகள் என்று அவர் அறிவிக்கிறார்.

இயேசு தம் வாழ்வின் கடைசி வாரத்தில் எருசலேமில் சொன்ன ஒரு உவமை நமக்கு நினைவுக்கு வருகிறது. ஒரு திராட்சைத் தோட்டம் நட்டுவிட்டு, அந்நிய தேசத்திற்கு சென்ற ஒரு மனிதனைப் பற்றியது அந்த உவமை. அறுவடையின்போது, ​​அந்தத் தோட்டத்து உரிமையாளர் தனக்குச் சொந்தமான பழங்களில் சிலவற்றைக் கேட்டுத் தன் குத்தகைக்காரர்களை அனுப்பினார். ஆனால், அவருக்குரியதைத் திருப்பிக் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் உக்கிராணக்காரன் அனைவரையும் நிந்தித்து, இறுதியில் அந்தத் தோட்டத்து உரிமையாளரின் அன்பு குமாரனையும் கொன்றுவிட்டனர். அவர் குறிப்பாகத் தங்களையே குறிப்பிடுகிறார் என்பதை கிறிஸ்துவின் எதிரிகள் அறிந்திருந்தனர். மேலும், அவரைக் கைது செய்வதற்கான தங்கள் திட்டங்களைத் தீட்டத் தொடங்கினர்.

ஸ்தேவானின் இந்தக் கடுமையான குற்றச்சாட்டு, கூட்டத்தினரை வெறித்தனமான நிலைக்கு ஆத்திரமூட்டுகிறது. தேவன் அவனுக்கு ஒரு தரிசனத்தைக் காட்டும்போது, ​​ஸ்தேவான் வானத்தை அண்ணார்ந்து பார்க்கிறான் - வானம் திறக்கப்பட்டதையும், தேவனுடைய மகிமையையும், இயேசு தேவனுடைய வலது கரத்தில் அமர்ந்திருப்பதையும் அவன் காண்கிறான். அவன் தான் கண்டதைக் குறித்து உரக்கச் சொல்லும்போது, ​​அவர்கள் தங்கள் காதுகளை மூடிக்கொண்டு அவன் மீது பாய்கிறார்கள். அவர்கள் அவனை வன்முறையாக நகரத்திற்கு வெளியே அழைத்துச் சென்று, சட்டவிரோதமாக அவன் மீது கல்லெறியத் தொடங்குகிறார்கள்.

விசுவாசிகளுக்கான நித்திய வாழ்வைப் பற்றிய ஒரு தரிசனத்தைக் கண்ட ஸ்தேவான், தன் மரணத்தை நோக்கிச் செல்கிறார். இந்தத் தருணத்தில் அவருக்காக வேறு ஏதேனும் இருக்கிறதா? கோபத்திற்கு இடமிருக்கிறதா அல்லது வேறு ஏதேனும் தேவை இருக்கிறதா?தனக்குத் தீங்கு செய்பவர்கள் மீது பழிவாங்குவதா? அவர்களின் கதி அவனுக்கு எவ்வளவு நிஜமாகவும் கொடூரமாகவும் தோன்றுகிறது?

பிரதான ஆசாரியன் அவரிடம், அவர் தேவனுடைய குமாரனா என்று கேட்டபோது, ​​இயேசு, "நான் அவர் தான், மனுஷகுமாரன் சர்வ வல்லவரின்  வலது பாரிசத்தில் வீற்றிருப்பதையும், வானத்தின் மேகங்கள்மேல் வருவதையும் நீங்கள் காண்பீர்கள்" (மாற்கு 14:62) என்று பதிலளித்தார். இந்த வார்த்தை தனது மரண தண்டனையை உறுதி செய்யும் என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். நம்முடைய பாவத்திற்கான விலையைச் செலுத்துவதற்காக, அவர் அடிக்கப்படவும், பரிகரிக்கப்படவும், அவர்மீது துப்பப்படவும், சிலுவையில் அறையப்படவும் தம்மையே ஒப்புக்கொடுத்தார். சிலுவையில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, ​​அவர், "பிதாவே, இவர்களை மன்னியும், ஏனெனில் இவர்கள் தாங்கள் செய்வது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்கள்" (லூக்கா 23:34) என்றார். அவர் அடிக்கடி மக்களை மேய்ப்பன் இல்லாத ஆடுகள் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். தம்முடைய சொந்த வேதனையின் நடுவிலும், அந்த நல்ல மேய்ப்பர் தம் ஆடுகளை நேசித்தார். பின்னர் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, இயேசு தம் ஆவியை தேவனுடைய கரங்களில் ஒப்புக்கொடுத்து மரித்தார் (லூக்கா 23:46).

இயேசு அல்லது ஸ்தேவானுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​என்னுடைய சொந்த 'எதிரிகளும்' துன்புறுத்தல்களும் ஒன்றுமே இல்லை. ஆனால், எனக்கு அநீதி இழைக்கப்படும்போது, ​​அல்லது நிராகரிக்கப்படும்போது, ​​அல்லது கேலி செய்யப்படும்போது, ​​அல்லது ஒதுக்கி வைக்கப்படும்போது, ​​என் இருதயம் எங்கே செல்கிறது? வருந்தத்தக்க வகையில், நான் காயத்தின் மீதே கவனம் செலுத்துவதையும், அந்தக் காயம் கோபத்தை வளர்க்க அனுமதிப்பதையும், அந்தக் கோபம் பழிவாங்கும் எண்ணங்களில் இன்பம் காண அனுமதிப்பதையும் காண்கிறேன். ஸ்தேவானைப் போல, தேவனுடைய வலது கரத்தில் இருக்கும் வெற்றிபெற்ற கிறிஸ்துவின் தெளிவான சித்திரத்துடன் பரலோகத்தை நோக்கிப் பார்த்து, நான் மன்னிக்கப்பட்ட ஒரு பாவி என்பதாலேயே இந்த நம்பிக்கை எனக்கு இருக்கிறது என்பதை என்னால் அறிய முடியுமா? பதிலுக்கு, எனக்குத் தீங்கு செய்பவர்களை நான் மன்னிப்பேனா?

ஸ்தேவான் இவ்வுலகில் இயேசுவைக் கண்டாரா, அல்லது அவரைச் சந்தித்தாரா, அல்லது அவர் சொல்வதைக் கேட்டாரா என்பது நமக்குத் தெரியாது, ஆனால் அவர் இயேசுவை அறிந்திருந்தார் என்பது தெளிவாகிறது. ஸ்தேவான் தன் சகோதரர்களுக்குப் போதித்தும், விதவைகளுக்குப் பணிவிடை செய்தும், சத்தியத்திற்காகத் தைரியமாகப் பேசியும் வாழ்ந்தார். மரிக்கும்போது, ​​தன் ஆவியை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி ஆண்டவரிடம் வேண்டினார். அவர் முழங்காலிட்டு, "ஆண்டவரே, இந்தப் பாவத்தை அவர்கள்மேல் சுமத்தாதிரும்" என்று தன் கடைசி வேண்டுகோளை வைத்தார். ஸ்தேவான், தன் ஆண்டவரும் இரட்சகருமான இயேசுவின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றி வந்தார்.

மேலும், இந்தக் சம்பவம் உண்மையிலேயே கொடூரமானதாகவும் சோகமானதாகவும் இருந்தாலும், ஆல்பர்ட் பார்ன்ஸ் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

ஒரு பாவியின் அச்சங்களுடனும் வேதனையுடனும் ஒப்பிடும்போது, ​​ஸ்தேவானின் மரணம் போன்ற ஒரு மரணம் எவ்வளவு அமைதியும் சாந்தமும் நிறைந்தது! அந்தச் சோதனையான காலத்தில், அத்தகைய அமைதியின் ஒரு கணமே உலகம் வழங்கக்கூடிய எல்லா இன்பங்களையும் கௌரவங்களையும் விட இது சிறந்தது.

கிறிஸ்து மன்னிப்பதைப் போல மன்னிக்க மனமிருப்பது அவருடைய ஆலயத்தை எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதை நான் இன்னும் சற்று ஆழமாக ஆராயும்போது, ​​என்னுடன் பொறுமையாக இருங்கள்.

சவுல் என்னும் வாலிபன் ஸ்தேவானின் மரணதண்டனைக்கு ஒப்புதல் அளித்தான்; அவர்களுடைய வஸ்திரத்தை அவன் காலடியில் வைக்கப்பட்டன. சவுல் இந்தப் புதிய பிரிவை வேரறுக்கும் ஒரு இயக்கத்தைத் தொடங்கினான், மேலும் அவன் சபையைச் துன்பப்படுத்தி, ஆண்களையும் பெண்களையும் சிறைக்குக் கொண்டு சென்றான் என்று அப்போஸ்தலர் 8:3 கூறுகிறது.

ஆனால், நமக்குத் தெரிந்தபடி, தேவன் சவுலின் இருதயத்தை அறிந்திருந்தார், மேலும் அவருக்காக ஒரு திட்டத்தையும் வைத்திருந்தார். சவுல் தாமே பரலோகத்திலிருந்து ஒரு தரிசனத்தைக் கண்டார், மேலும் தேவனுடைய சத்தத்திலிருந்து ஒரு செய்தியையும் பெற்றார். சவுல் சத்தியத்தால் உணர்த்தப்பட்டு, விசுவாசியானார், மேலும் ஏறக்குறைய உடனடியாக இயேசுவை தேவனுடைய குமாரன் என்று வல்லமையாகப் பிரசங்கிக்கும் ஒருவராக ஆனார்.

சவுலின் புதிய வாழ்க்கைக்கு இரண்டு விதமான எதிர்வினைகள் ஏற்பட்டன. யூதர்கள் விரைவிலேயே அவருக்கு எதிரிகளாகி, அவரைக் கொல்ல முயன்றனர். அவர்கள் அவரைத் தொடர்ந்து துன்புறுத்தினர். ஆயினும், சில ஆண்டுகளிலேயே, எருசலேம் நகரமும் தேவாலயமும் அழிக்கப்பட்டன. இஸ்ரவேலின் பூமிக்குரிய இராஜ்ஜியம் இல்லாமல் போனது.

கிறிஸ்தவர்களின் நிலை என்ன? விசுவாசிகள் சவுலுக்குப் பயந்ததும், அவரை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயங்கியதும் இயல்பே. ஆனால் எருசலேமில், பர்னபா அவனை அப்போஸ்தலர்களிடம் கொண்டுவந்து, நடந்த முழு சம்பவத்தையும் விவரித்தார்; சவுல் இப்போது இயேசுவின் நாமத்தில் தைரியமாகப் பிரசங்கித்து வருவதையும் விளக்கினார். அப்போஸ்தலர் 9-ஆம் அதிகாரத்தில், "அவன் எருசலேமில் அவர்களுக்குள் வந்து போய்க்கொண்டிருந்தான்" என்றும், அவனது உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்பட்டபோது கிறிஸ்தவர்கள் அவனைப் பாதுகாப்பாக அழைத்துச் சென்றார்கள் என்றும் நமக்குச் சொல்லப்படுகிறது. தங்களுக்கு இத்தகைய தீங்கை விளைவித்த அந்த மனிதனை மன்னிக்க தேவனுடைய ஜனங்கள் மனமிரங்கினார்கள்.

மேலும், தேவனுடைய ராஜ்யமாகிய ஆவிக்குரிய இஸ்ரவேலுக்கு என்ன நேர்ந்தது?

அப்போஸ்தலர் 9:31 கூறுகிறது, "அப்படியே யூதேயா, கலிலேயா, சமாரியா ஆகிய நாடுகளிலெங்கும்  சபைகள் சமாதானம் பெற்று, பக்திவிருத்தியடைந்து, கர்த்தருக்கு பயப்படுகிற பயத்தோடும், பரிசுத்த ஆவியின் ஆறுதலோடும் நடந்து பெருகின ."

கடவுளுக்கு என் இருதயத்தில் நன்றி; ஸ்தேவானைப் போன்ற கொலைகாரக் கூட்டத்தை நான் எதிர்கொள்ளவில்லை. ஆயினும், "ஆண்டவரே, நீர் மன்னிப்பதுபோல நானும் மன்னிக்க எனக்கு உதவி செய்யும், உமது ராஜ்ஜியம் வளரட்டும்" என்று என்னால் ஜெபிக்க முடிகிறது.