மச்சுப்பாவப்பட்ட உங்கள் வீடுகளில் குடியிருக்கும் காலம் இதுவோ?

ஆகாய் 1:4

தேவன் மனிதனிடம் கேட்ட கேள்விகள் வரிசையில் அடுத்ததாக நாம் காண்பது, " மச்சுப்பாவப்பட்ட உங்கள் வீடுகளில் குடியிருக்கும் காலம் இதுவோ?" என்பதுதான். ஆகாய் தீர்க்கதரிசி மூலமாக எழுப்பப்பட்ட இந்தக் கேள்வி, இஸ்ரவேலர்கள் அடிமைத்தனத்திலிருந்து திரும்பிய பிறகு அவர்களின் முன்னுரிமைகளைப் பற்றிப் பேசுகிறது. அவர்கள் தங்கள் சொந்த சுகபோகங்களிலும் ஆடம்பரங்களிலும் கவனம் செலுத்திய வேளையில், தேவனுடைய வீடு பாழடைந்து கிடந்தது. 

ஆகாய் புத்தகம், கி.மு. 520-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் இஸ்ரவேலர்கள் பாபிலோனியச் சிறையிருப்பிலிருந்து எருசலேமுக்குத் திரும்பிய அடிமைத்தனத்திற்கு  பிந்தைய காலகட்டத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அக்காலத்தில் ஆலயம் பாழடைந்து புறக்கணிக்கப்பட்ட நிலையில் கிடந்தது.

மக்கள் தங்கள் சொந்த வீடுகளை மீண்டும் கட்டுவதில் கவனம் செலுத்தினர். முதல் அதிகாரத்தின் முதல் 11 வசனங்களில், தீர்க்கதரிசியாகிய ஆகாய், மக்கள் தங்கள் சொந்த வீடுகளை விட தேவனுடைய ஆலயத்திற்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறார்:

ஆகாய்1 :1 to 6

1. ராஜாவாகிய தரியு அரசாண்ட இரண்டாம் வருஷம் ஆறாம் மாதம் முதலாம் தேதியிலே கர்த்தருடைய வார்த்தை ஆகாய் என்னும் தீர்க்கதரிசியின் மூலமாய் செயல்த்தியேலின் குமாரனாகிய செருபாபேல் என்னும் யூதாவின் தலைவனுக்கும், யோத்சதாக்கின் குமாரனாகிய யோசுவா என்னும் பிரதான ஆசாரியனுக்கும் உண்டாகி, அவர் சொன்னது என்னவென்றால்: 

2. இந்த ஜனங்கள் கர்த்தருடைய ஆலயத்தை கட்டுவதற்கு ஏற்ற காலம் இன்னும் வரவில்லை என்கிறார்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

3. ஆனாலும் ஆகாய் என்னும் தீர்க்கதரிசியின் மூலமாய் கர்த்தருடைய வார்த்தை உண்டாகி, அவர் சொல்லுகிறதாவது:

4. இந்த வீடு பாழாய்க்கிடக்கும் போது நீங்கள் மச்சுப்பாவப்பட்ட உங்கள் வீடுகளில் குடியிருக்கும்படியான காலம் இதுவோ?

5. இப்போதும் சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார், உங்கள் வழிகளை சிந்தித்துப்பாருங்கள்.

6. நீங்கள் திரளாய் விதைத்தும் கொஞ்சமாய் அறுத்துக்கொண்டுவருகிறீர்கள். நீங்கள் புசித்தும் திருப்தியாகவில்லை: குடித்தும் பரிபூரணமடையவில்லை: நீங்கள் வஸ்திரம் உடுத்தியும் ஒருவனுக்கும் குளிர்விடவில்லை: கூலியை சம்பாதிக்கிறவன் பொத்தலான பையிலே போடுகிறவனாய் அதைச் சம்பாதிக்கிறான்.

இது இன்றைய நமது சமூகத்தை விவரிக்கவில்லை என்றால், வேறு எதுதான் விவரிக்கும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஒருமுறை நான் வேலை விஷயமாக ருவாண்டாவில் இருந்தபோது, ​​என்னுடன் பணிபுரிந்த உள்ளூர் பெண்களுடன் சிறிது நேரம் செலவிட்டது எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. நாங்கள் சமையலறையில் இருந்தோம், அப்போது அந்தப் பெண்களில் ஒருவர் அந்தச் சிறிய குளிர்சாதனப் பெட்டியைத் திறந்து, வழக்கத்தை விட அதிக உணவு அதில் இருப்பதைக் கண்டார் (அமெரிக்கத் தரத்தின்படி பார்த்தால், அது வழக்கத்தை விட மிகவும் குறைவுதான்). உடனே, "வாவ், நம்மிடம் எவ்வளவு உணவு இருக்கிறது!" என்று வியப்புடன் கூறினார். அப்போதுதான் எனக்கு உரைத்தது. வீட்டில் உள்ள அந்தப் பெரிய, நிரம்பி வழியும் குளிர்சாதனப் பெட்டியை நான் எத்தனை முறை திறந்து, "வாவ், சாப்பிடுவதற்கு நம்மிடம் ஒன்றுமே இல்லையே" என்று நினைத்திருக்கிறேன்? அந்த வேறுபாடு மிகத் தெளிவாக இருந்தது, இப்போது நான் என் குளிர்சாதனப் பெட்டியைத் திறக்கும்போதெல்லாம் அந்தத் தருணத்தைப் பற்றி அடிக்கடி நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.

ஆனால், நாம் நேர்மையாக இருப்போம். ஆகாய் சொல்வது போல, இது அத்தோடு முடிந்துவிடுவதில்லை. எத்தனை முறை நாம் நமது அலமாரிகளைத் திறந்து, "உடுத்துவதற்கு என்னிடம் ஒன்றுமே இல்லையே?" என்று நினைத்திருக்கிறோம்? அல்லது நமது வங்கிக் கணக்கைப் பார்த்து, "பணம் எங்கே போனது?" என்று எண்ணியிருக்கிறோம்? உண்மையில், நாம் மிகவும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கிறோம். இந்தப் பகுதி, பொருள் ஆசையின் வெறுமையையும், கடவுளின் செயல்களைப் புறக்கணிப்பதால் வரும் மனநிறைவின்மையையும் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

7. உங்கள் வழிகளை சிந்தித்துப் பாருங்கள் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

8. நீங்கள் மலையின்மேல் ஏறிப்போய் மரங்களை வெட்டிக்கொண்டு வந்து, ஆலயத்தைக்கட்டுங்கள்: அதின் பெயரில் நான் பிரியமாயிருப்பேன், அதினால் என் மகிமை விளங்கும் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

9. அதிகமாய் வருமென்று நீங்கள் எதிர்பார்த்திருந்தும், இதோ, கொஞ்சம் கிடைத்தது: நீங்கள் அறுத்து வீட்டுக்கு கொண்டுவந்தும், நான் அதை ஊதிப்போடுகிறேன்: எதினிமித்தமென்றால், என் வீடு பாழாய்க்கிடக்கும் போது, நீங்கள் எல்லாரும் அவனவன் தன்தன் வீட்டிற்கு ஓடிப் போகிறீர்களே, இதினிமித்தமே என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார். 

10. ஆதலால் உங்கள்மேல் இருக்கிற வானம் பணியைபெய்யாமலும், பூமி பலனை கொடாமலும் போயிற்று.

11. நான் நிலத்தின்மேலும், மலைகளின்மேலும், தானியத்தின்மேலும், புது திராட்சரசத்தின்மேலும், எண்ணெயின்மேலும், பூமியில் விளைகிற எல்லாவற்றின்மேலும், மனுஷரின்மேலும், மிருகங்களின்மேலும், கைப்பாடு அனைத்தின்மேலும் வறட்சியை வருவித்தேன் என்றார்.

அந்த ஜனங்கள் தங்களுடைய உடைமைகளையும், வீடுகளையும், கட்டுவதில் கவனமாக இருந்தார்கள் என்று தேவன் கூறுகிறார். இந்த உலகத்திற்கு - அவர் பனியை நிறுத்தி, வறட்சியை வரவழைத்தார். இது ஒரு விழிப்புணர்வு அழைப்பாக அமைந்து, தங்கள் முன்னுரிமைகளை மறுமதிப்பீடு செய்யவும், உண்மையிலேயே முக்கியமானவற்றில் கவனம் செலுத்தவும் அவர்களைத் தூண்டியது.

இன்று தேவனுடைய பாதுகாப்பு எப்படிச் செயல்படுகிறது என்று எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் நான் இதைப்பற்றி அதிகம் சிந்திக்கிறேன் என்பது மட்டும் எனக்குத் தெரியும். அதுவும் பொதுவாக ஏதேனும் தவறாக நடக்கும்போதுதான். நான் தவறான விஷயங்களில் அதிக கவனம் செலுத்தினேனா? என் தொழில் வாழ்க்கையை உருவாக்குவதில் நான் மிகவும் மும்முரமாக இருந்ததால், தேவன் பனியைத் தடுத்து வறட்சியை வரவழைத்தாரா? எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் ஒன்று மட்டும் எனக்குத் தெரியும், எது முக்கியம் என்பதில் ஒரு புதிய கண்ணோட்டத்தைப் பெற அந்த வறட்சி உதவுகிறது. உங்கள் கவனம் எங்கே இருக்க வேண்டும் என்பதில். நீங்கள் உண்மையில் எவ்வளவு ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்.

ஆகாய் புத்தகத்தின் இந்தப் பகுதி, நம்முடைய சொந்த வாழ்க்கையைப் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திக்க நம்மை அழைக்கிறது. வாருங்கள், 

நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்வோம்:

1. உங்கள் வாழ்வில், தேவனின் முன்னுரிமைகளிலிருந்து உங்கள் கவனத்தைத் திசை திருப்பக்கூடிய 'பலகைகளாலான வீடுகள்' எவை?

2. தேவனின் பணி புறக்கணிக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்ய, உங்கள் கவனத்தை எவ்வாறு மறுசீரமைக்க முடியும்?

3. உங்கள் பகுதியில் 'கர்த்தருடைய ஆலயத்தைக்' கட்டியெழுப்புவதற்கு நீங்கள் எவ்வாறெல்லாம் பங்களிக்க முடியும்?

ஆகாய் புத்தகத்தின் மூலம் தேவன் அருளும் செய்தி, நமது முன்னுரிமைகளை அவருடைய முன்னுரிமைகளுடன் சீரமைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. நாம் தேவனுக்கு முதலிடம் கொடுக்கும்போது, ​​மற்ற அனைத்தும் தாமாகவே சரியாகிவிடும். உங்கள் வழிகளைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள், தேவையான மாற்றங்களைச் செய்யுங்கள், மேலும் கடவுளின் ஏற்பாட்டில் நம்பிக்கை வையுங்கள். அவருடைய ராஜ்யத்தை முதலில் தேடுபவர்களுக்கு அவர் எப்போதும் உண்மையுள்ளவராக இருக்கிறார்.